Reünie Elfstedentocht 1956
Arie van Staalduinen, Henk van Vliet en
Tom Hersbach,
Tom Hersbach,
De vijf kruisjes van Henk van Vliet
Cootje van Woerden
Op 14 februari 2006 ’s middags van 15.00 tot 18.00 uur werd een reünie gehouden van veteranen, die de Elfstedentocht van 1956 gereden hadden, op de dag af 50 jaar geleden. Er vertrokken 259 wedstrijdrijders en 6070 toerrijders.. Dit was weer zo’n wedstrijd waar vijf rijders (Jeen Nauta, Jan van der Hoorn, Aad de Koning, Maus Wijnhout en Anton Verhoeven) in één kopgroep bij de finish aankwamen en besloten om arm in arm over de eindstreep te gaan. Dit was door het elfstedenbestuur verboden sinds het zogenaamde ‘Pact van Dokkum’ in 1940, waar ook vijf man hadden besloten om tegelijk over de streep te gaan (met Lierenaar Piet Keijzer als winnaar). Daarom werden de vijf eerstbinnenkomenden van nu gediskwalificeerd. De zesde aankomende, Jeen van den Berg, werd als winnaar aangewezen.
Henk van Vliet uit Wateringen liep trots rond met 5 kruisjes op zijn borst: van ’56, ’63 (28e in de tijd van 12 uur en 11 minuten!), ’85, ’86 en ’97. Tom Hersbach, ook met 5 kruisjes, had hem ook nog in ’54 gereden, maar moest in ’63 afhaken in Franeker. Ook een van de jongste deelnemers van ’56 aanwezig, een vrouwelijke: Cootje van Woerden. Zij was toen 17 jaar en reed hem uit in ongeveer 14 uur. De organisatie en de catering van deze reünie was in handen van de vaste museumploeg, vrijwel allen leden van de club De Westlandse Schaatsers, die stuk voor stuk ook allemaal de nodige palmares in echte en alternatieve Elfstedentochten op hun naam hebben staan.
Henk van Vliet uit Wateringen liep trots rond met 5 kruisjes op zijn borst: van ’56, ’63 (28e in de tijd van 12 uur en 11 minuten!), ’85, ’86 en ’97. Tom Hersbach, ook met 5 kruisjes, had hem ook nog in ’54 gereden, maar moest in ’63 afhaken in Franeker. Ook een van de jongste deelnemers van ’56 aanwezig, een vrouwelijke: Cootje van Woerden. Zij was toen 17 jaar en reed hem uit in ongeveer 14 uur. De organisatie en de catering van deze reünie was in handen van de vaste museumploeg, vrijwel allen leden van de club De Westlandse Schaatsers, die stuk voor stuk ook allemaal de nodige palmares in echte en alternatieve Elfstedentochten op hun naam hebben staan.
